Aşırı temas, yetersiz materyal kalınlığı ve yanlış emerjans profili dijital protezlerde en sık görülen hatalardır. Bu hatalar klinik revizyonlara yol açar.
Birçok kırık vakası yanlış materyale bağlansa da asıl neden kontrolsüz lateral temaslardır. Dinamik oklüzyon analizi yapılmayan restorasyonlar risk altındadır.
Yeni başlayan teknisyenler genellikle yazılım arayüzü, oklüzyon bilgisi ve klinik beklentiler konusunda zorlanır. Temel eğitim eksikliği bu durumu artırır.
Yorumlar